கவிதை லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
கவிதை லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

4/3/13

தினம் மரிக்கும் செதில்களோடு உயிர்த்தெழுகிறது காலம்



நிழல் உள்வாங்கும் தருணத்தில்
தீபிடித்து எரியும் என் உடல்

களைத்த ஒட்டகங்கள் கடந்துபோகின்றன

சதா கலைக்கவும் இடம்பெயர்க்கவும்
பயமுறுத்தும் மணற்குன்றுகள்

சுவாசப்பை நிரப்பும் மணல் துகளில்
கலந்துவரும் உன்னையும் எதிர்கொள்கிறேன்

மெல்லயெழும் வாதைகளின் நடனத்தின்
கச்சிதம் ஈர்க்கையில்
ஒப்பந்த விதிகளை புறந்தள்ளுகிறாய்

வெளிறிய பிசாசுகள் களைந்த உடைகள்
நாட்டப்பட்ட சிலுவைகளில் தொங்குகிறது

நாடோடிப்பெண்களை கொள்ளையிடுகையில்
இடம்பெயர்ந்தன ரோகிகளின் உடல்கள்

வாழ்வதென்பதே இப்பாலையை கடந்துவிடுவது

மணல்வெளியில் கைநீட்டும்
உயிரற்ற உடல்களை எரியூட்டுகிறேன்

அடையாளங்களை சேகரிக்கையில்
எலும்புகூடுகளில் எழுதப்பட்டிரா
தேசங்களை
மொழியை
இனத்தை
தடுமாறும் விவரங்களை
காற்றில் எழுதுகிறேன்

பிரேதங்களின் மறைவில்
நாள்பட்ட உணவுகளை உண்கிறேன்

மணல்வெளி மரணங்களின்
உடைகளை அணிகிறேன்

பிரேதங்களால் எழுப்பிய அரணில்
காற்றுக்கு பதுங்குகிறேன்

வழிபோக்கனுக்குரிய
சகலஅடையாளங்களையும் துறக்கிறேன்

குளிர் வாதைகளை விரட்ட
எரியவிட்ட தீபந்தத்தில்
அவயங்களை வாட்டுகிறேன்

துணைக்கழைத்த தேவதைகள்
எதிர்கொள்ளும்வரை

பயணங்களின் பலஹீனம்
கைகோர்க்கும்வரை

களைப்பில் தடுமாறும்வரை

சலிக்கா பெண்ணுடலால் மரிக்கும்வரை
                                                                              - குருசு.சாக்ரடீஸ் 

Read more »

16/2/13

குட்டை பாவாடையும் குனிந்து விளையாடும் பெண்களும்





துள்ளலில் உயரும் பாவாடையுடன்
நீ விளையாடத்துவங்குகிறாய்

புரண்டெழும் மிருகத்தின் சுவாபங்களுடன்
விழித்தெழுகிறது கடல்

கருகிருட்டில் வீழும் வெண்பறவையாய்
மிருகத்தின் நகங்கள் முளைக்கின்றன

தொலைந்த பயணத்தின் தொலைவை அளவிட
புதிய பயணங்களை துவக்குகிறாய்

ஒருவேளை
நீந்திகடக்க இக்கடல் அனுமதிக்கும்

கடலுக்கும் பயணங்களுக்கும்
உன்னைபோல ஒடுங்கிப்போகும் பாக்கியம் வாய்த்ததில்லை

என்னையும் அலைகளையும்
சிப்பிகள் சேகரிக்கும் குழந்தையாய் மாறிய நீயும்
ஒரு குவளை தேநீருடன் கைநீட்டகூடும்

உன் வீட்டின் கதகதப்பான மூலையில்
நீ தொலைத்த முத்தத்தில்
இடம்பெயர்ந்த குன்னிமுத்துக்களை
சேகரிக்க திரும்பும் பால்யத்தின் நினைவுகளை
அனுப்பமறுத்த வள்ளங்கள்
மணல்வெளியின் கருணையில் துயில்கின்றன

பல்லாங்குழியில் தடுமாறும் காதலை
பல்லாங்குழியின் எதிர்துருவத்திலேயே எதிர்கொள்கிறாய்

உயரதுடித்த அலைகள் மடிந்து பின்வலிகின்றன

சாத்தானின் குழந்தைகள் உன்னோடு பொருதுகின்றன

நீ வரிசைபடுத்திய புகைபடங்களில்
அறியாமையின் திமிர் எட்டிபார்க்கிறது

என் வருகைக்காக தவறவிட்ட உன் இளமையை
கௌவி நீந்தும் மீன்களை

அன்பால் நீ உகுத்த கண்ணீரை உறிஞ்சும் விரால்களை

பத்தாயத்தில் உறங்கும் நம் கடவுளை
இக்கடலுக்குள் கொண்டுவர
நீ உதிர்க்கும் பிரார்த்தனைகளை

களைப்பற்ற தொடர் நீச்சலில்
திணறா சுவாசத்தின் பிடிவாதத்தை

மீன்களின் வயிற்றில்
நெடு உறக்கத்தை துவங்கஇருக்கிற என்னில்

உடைகள் உன் எதிரியைப்போல
துவைத்து எறியும் பந்தின் போக்கில்

யுத்தத்தின் கடைசியில் உடைகளை களைகிறாய்

கேடயங்களில் நீ காயவைத்த உள்ளாடைகள்

வானமும் திசையும் நீங்கா துருவநட்சத்திரமும்
பயணங்களுக்கான திசைகாட்டிகளல்லவென்பதை
தாமதமாக உணரும் உன் புதைவெளி பயணங்கள்

கடித்துபிடித்தபடி தொடரும் மீன்களைபோல
கண்ணாடி பேழைக்குள் நீந்துகிறாய்

உன் சுவாசத்தின் உணர்வில்
மீன்களின் ரத்தவேட்கை படிகிறது

கலங்கரைவிளக்கங்கள் அனுப்புகிற ஒளியில்
உன் வியர்வையின் வசீகரம் கலந்து வருகிறது

வேட்டையாட காத்திருக்கிற மீன்களின்
கண்களில் தெரிகிற வெறிகலந்த ஏளனத்தை

உன் சதைகூடு விசித்திர இரையாக மாறிக்கொண்டிருப்பதை

கடல் விரித்த பொறியிலிருந்து தப்பிக்க
நீரோட்டத்தில் இழுக்கப்படும் அறியாத பயணத்தைபோல

யோனாவின் பேழையில் நிரப்பபட்ட
எனக்கு மறுக்கப்பட்ட இடத்தில்
உதாசீனங்களின் காதலைபோல

புதிய உலகில் பேழையிலிருந்து இறங்கும் உன் பாதங்களில்
முரட்டுபாதரட்சையின் அவசியத்தை

பாவாடைநாடாவில் தொங்கும் மரணதூதர்கள்
விளையாட்டின் விதிமுறைகளை மீறுகையில்

வனாந்தரத்தின் ஒற்றையடி பாதையை
கடல்வெளியில் தேடும் உன் மனஆசைகளை

இரைப்பையில் தங்கிவிட்ட கொடூரபசியை தூண்டுகின்றன
விளையாட்டின் கடைசியில்
நீ பறக்கவிட்ட முத்தங்கள்

குட்டைபாவாடையுடன் குனிந்துவிளையாடும் பெண்கள்
தருவிக்ககூடும்
இக்கடலுக்குள் அமிழ்ந்திடும் உடல்களுக்கான சவப்பெட்டிகளை.

Read more »

31/12/12

காதறுந்த ஊசி



நேற்று பெய்தது பாலைவனத்து மழை
என் பால்யம் விரட்டி சேகரிக்கிறது

மழை சிரட்டையில் நிரம்புகிறது

ஏக்கத்தில் ததும்பும் துளிகளாய்

நீ கொண்டுதந்த ஈரத்தில்
வெக்கையின் உதிர்ந்த சிறகுகள்

பூப்பெய்திய பெண்ணின்
தொடக்க பருவத்திலிருக்கிறது பாலை

நான் புரண்ட மணல்வெளிகளில்
ஈரம் தருவித்த பெண்ணின் வாசம்

வந்துபோன தடங்களற்ற பாலைமழையை கொண்டாட
நீ அனுப்பி தந்த
பைரிகள்
உச்சந்தலையை கொத்துகின்றன

தப்பித்தோடும் மணல்வெளியில்
தனிமையின் கதவுகளை
என் மரணத்தின் முன் தட்டுவேன்

அது தன் முகங்களை
பெயர்த்துகொண்டிருக்கையில்

திரும்பத்தரும் முத்தங்களின்
எண்ணிக்கையை நீ தவறவிடுகிறாய்

வஞ்சித்த உறைவிடத்தில் பூத்திருக்கின்றன
பாலைமலர்கள்
சிரட்டையில் நான் சேகரித்த
மழையை பார்க்க

துயரத்தால் வீசியெறிந்த வெட்கத்தை
மறுபடியும் தூவிபோகிறது
மழை

மறப்பதற்காக கொண்டலையும்
தூரதேச ஞாபகங்களை
தன் துளிகளால் கொத்தியெறிகிறது

மணல்சூட்டில் பொள்ளும் பாதங்களை
இதமாக்குகிறது

தண்ணீரால் அபிசேகம் செய்யப்பட்ட
கானான் தேசம்
சூட்டில் விழுந்த முதல் துளிபோல
ஆவியாகிகொண்டிருக்கிறது

என் தனிமையின் கதவுகளை
திறக்கும் பெண்களிடம் காணிக்கையாக்க
என்னிடமிருப்பதெல்லாம்
காதறுந்த ஊசியும்
ஒரு சிரட்டை மழையும்

Read more »

19/8/12

தற்கொலை




நித்தம் வருகிறது தற்கொலை
காரணங்களை கக்கத்தில் இடுக்கியபடி

சிலவேளைகளில்
சிபாரிசு கடிதங்களுடன்

தரித்திரத்தின் கடைசி கர்ஜனையுடன்

விலங்குகளின் வால் குழைவை
கைகளில் ஏந்தியபடி

தவறவிட்ட பரிசுபொருட்களுடன்
அசட்டு சிரிப்பை காண்பிக்கிறது

குருத்தோலை பவனியின்
கடைசி வரிசையில் கையாட்டியபடி

இரவு விருந்தின் பரிசாரகனைபோல்
முன் நிற்கிறது

மதகுருவின் அங்கியிலிருந்து
எட்டிபார்க்கிறது

முகமூடிகளுடன் வந்து
கும்மாளமடிக்கிறது

துணைக்கு வரும் ஸ்நேகிதனுடன்
கைகோர்த்து கொள்கிறது

பரிந்துரைக்கப்பட்ட உபகரணங்களின்
செய்முறை புத்தகத்துடன் இளிக்கிறது

இரவு முழுவதும்
அகலகண்களால் பார்த்தபடி இருக்கிறது

சந்தர்ப்பவசத்தால் துருத்திகொண்டிருக்கும் பயத்தை
அதன் நடுக்கத்தை மறைத்தபடி விரட்டுகிறது

பரிவுடன் தலைகோதி
சரியான காரணத்தை முன்வைக்கிறது

உதாரணபுருஷர்களின் கதைகளை
விவரிக்கிறது

நட்பின் சகலபரிமாணங்களையும்
கச்சிதமாக கையாள்கிறது

தூரத்து நாய்குலைப்புடன்
தெருவில் நுழையும்போதே
வரவேற்பதற்கான ஆயத்தங்களை துவக்குகிறது

கல்லறை வாசகத்தில்
திருத்தங்கள் தருகிறது

கடைசி கணத்தின் மனமாற்றத்தை
தந்திரங்களுடன் கையாள்கிறது

நித்தம் எழுதும் கடைசி கடிதத்தின்
முகவரியை   
நீ அணியதரும் அங்கியின்
கடைசி தையலில் கண்டுபிடிக்கிறது

அன்னியனுக்கான தோற்றத்திலிருந்து
நண்பனுக்கான தோரணையை
தோள்களில் படரவிடுகிறது

ரகசிய குழைவுடன் ஊட்டும் நம்பிக்கையை
உறக்கத்தின் துவக்க கணத்தில்
கைநழுவவிடுவதை கண்டிக்கிறது

நேற்றைபோலவே இன்றும்
கதவை தட்டபோகும் அதன் வருகையை


Read more »

27/8/11

யகோவாவின் வருகை



அறிவிக்கப்பட்டிராத பாடலின்
மௌனத்தை திறப்பதுபோல்
அலுவலகக்கதவை
திறந்து நுழையும்
யகோவாவின் வருகையை

மஸ்கட்டின் மூடிய தெருக்களை
லாவகமாக திறந்து கடக்கும்
யகோவாவின் வருகையை

ஓமனின் வனாந்தரத்தில்
தொலைந்த இளமையை
கைகளில் ஏந்தி வருகிற
யகோவாவின் வருகையை

பிலிப்பினோ பெண் பிருஷ்டங்களின்
புன்னகையை சுமந்துவருகிற
யகோவாவின் வருகையை

ரஷ்யப்பெண்களின்
கூந்தலில் சூடிய நடனத்தின் அழைப்பை
கக்கத்தில் இடுக்கியபடி வருகிற
யகோவாவின் வருகையை

தாய்லாந்து உடல்சுளுக்கு
அழைப்புசீட்டுடன் வருகிற
யகோவாவின் வருகையை

இத்தாலிய திராட்சை ரசங்களின் கனிவை
குவளைகளில் ஏந்திவருகிற
யகோவாவின் வருகையை

நேப்பாள நடனக்கதைகளை
கைமாற்ற வருகிற
யகோவாவின் வருகையை

இந்திய வேலைக்காரிகளின்
அழைப்பு எண்களை
மேகமூட்டத்தில் தூவுகிற
யகோவாவின் வருகையை

வாரக்கடைசிக்கான
இந்தோனேசிய கனவுகளை
அள்ளியெறிகிற
யகோவாவின் வருகையை

பாலைவனத்து மலையாள நடனங்களை
பரவசத்துடன் அறிவிக்கிற
யகோவாவின் வருகையை

ஏதேன் தோட்டத்து
கசப்பான காடியை தருகிற
யகோவாவின் வருகையை


மரப்பீப்பாய்களில் தருவிக்கப்பட்ட
நூற்றாண்டு காதல்களை
சுருக்குபைகளில் விநியோகிக்கிற
யகோவாவின் வருகையை


மரியாகேரியின் நாளைய பாடலின் வரிகளை
தூரத்துசொந்தங்களின் வழி தருவிக்கிற
யகோவாவின் வருகையை

கடைத்தெருவில் தொலைத்த
கடவுளின் கைபேசி அட்டையை
பரிசளிக்கிற
யகோவாவின் வருகையை

அலுவலகத்து இருக்கைகள்
உடை களைந்து வரவேற்கின்றன
எவ்வித அதிர்வையும் தந்திராத
யகோவாவின் வருகையை


Read more »

25/8/11

பாலைவன நடனத்திற்கான ஒத்திகை


ரத்தம் உறிஞ்சும்
அரேபிய பாலையின்
மணல் வெளிகளில்
நீ தேடுகிறாய்
தொலைத்ததை.

அனல் வீசும்
ராத்திரியிலும்
மூச்சுத்திணறலுடன்
உன் தேடல் நீள்கிறது.

தாவீதின் குமாரர்கள்
பரிகாச சிரிப்புடன் மறைகிறார்கள்.

குமாரத்திகள் நிர்வாண
நடனத்திற்கான ஒத்திகையில்.

மோயிசனின்
வழிகாட்டலில்
பெயரற்ற பாலையில்
நீ எழுதிய பெயர்களை
அழித்தபடி
மணல்சுமக்கும் காற்று.

கானான் தேசத்து
பாற்கடலின்
பேரிரைச்சல் உன்னை நெருங்குகிறது.

ஊதாரிகளின்
கூடாரத்து வெளிச்சத்தில்
நீ தவறவிட்ட
பாஸ்போர்டில்
கைக்குழந்தையின்
கடைசி புன்னகை
அச்சுப்பிழையுடன்.

யெகோவாவின் பிள்ளைகள்
திருடிய
அடையாள அட்டையில்
ஒட்டப்பட்ட
உன் மனைவியின் நெற்றிப்பொட்டு.

கம்மாய்கரை கேவல்கள்
தூதரகங்களின்
நெஞ்சுக் கூட்டில்
நிரம்பி வழிகிறது.

செங்கடலின் தாலாட்டில்
பயணதிசையை தொலைத்த
தூதரகத்து கப்பல் கேவல்களை சுமக்குகிறது.

உன் தேடல் நின்றபாடில்லை.
தொலைத்ததும்
தேடுவதும வெவ்வேறாக இருந்தபோதிலும்.

Read more »

29/7/11

மனநோய்களுடன் சுற்றிதிரிகிற கடவுள்

பிணைக்கப்பட்ட சங்கிலிகள் 
நீ சிரிக்கையில் குலுங்குகின்றன 

உன் கூவலில் வந்திறங்கிய பட்டாளம் 
மனவெளியை சிதைக்கின்றன

யாருமற்ற ராத்திரிகளில்
உன் அலறல்களின் பாடல்
தொலைத்த திறவுகோல்கள்
மந்திரவாதிகளின் புகைகூட்டில் நடனமிடுகின்றன

உன் தனிமையின் சொப்பனங்கள் 
தருவித்த கடிதவரிகளில்
மலை நகருகிறது

நகரும் மலையால் உன் வீடு 
கடலுள் தள்ளப்படுகிறது

நீ சுற்றிதிரிந்த
பிரேதேசங்களின் கடவுள்
அலைகளின் கடவுளோடு புணர்கையில்
தாளம்பூக்களின்
வியாபகத்தில் விடிகிறது உனக்கான காலை

மனவெளியின் காட்சியில் திகைத்தபடி
நீ விட்டெறிந்த வார்த்தைகள் எழுதுகின்றன
உனக்கான மனநோய்களை

சொப்பனகூட்டில் என்னை கனிந்த போது
துவக்குகளால் பிளந்த
கதவுகள் வழி நுழைகின்றன
உன் வளர்ப்பு மாடுகளின் பிளிறல்கள்

கருப்பட்டிச்சில்லுகளால்
எறிந்து விரட்டும்  காலத்தின் கதவுகள்
சாத்திக்கொள்கின்றன
உனக்கும் எனக்குமான பெருவெளியில்

மனக்கொப்புளங்களில்
நான் தீட்டிய அருவாள்கள்

புரண்டெழும் பனையின் சீற்றங்களில்
வெருள்கின்றன
பிதாக்களின் களிக்கூட்டங்கள்

சங்கிலிகள் வரைந்த உன் நடை தூரங்களில்
நீ தடுமாறி முத்தமிட்ட தரையெங்கும்
உதிரம் எழுதமறுத்த கனவுகள்

நீந்தியலையும் என் பயணங்களில்
கடலில் தள்ளப்பட்ட வீடு
சுறாக்களின் களிப்புடன் எதிர்கொள்கிறது

ஸ்காரியோத்தின் கடைசிபுத்திரனைப்போல
என்னையும்
சிலுவையில் அறைய துடிக்கிறது
உன் பிறழ்வெளி

பனையின் கொண்டையிலிருந்து
நீ குதிக்கையில்
அறுத்தெறிந்த பாம்படத்தின் சிரிப்பொலிகள்
ஞாபக வடுக்களின்
நடனங்களை ஒழுங்கமைக்கின்றன

இரவு விருந்தின் கடைசியில்
நீ விட்டெறிகிறாய்
வெறுமையின் கடவுளை

காவுகளில் படைத்த படையலை
புறக்கணித்தபடி வெளியேறுகிறாள்
சுவைமொட்டுகள்  கருகிய காளி

சங்கிலியையேனும் வைத்திரு
எனக்கான காலங்களுக்காக

Read more »

என் மலைசரிவு தோட்டம்


என் வேட்டை சாகசங்களில்
வீழ்ந்த பன்றிகளை
மேய்க்கத் துவங்குகிறாள் என் மகள்

உறக்கத்திற்கான கதைகளில்
கோதையாற்று மலைச்சரிவில்
பரந்து விரியும் என் தோட்டம் வந்தமருகிறது

தோட்டசரிவின் உயிர்ப்பை மீட்டும்
என் தாலாட்டுகளில்
கண்ணயர்கிறது என் மனைவிக்கு

வாழைகளை முறிக்கும் யானைகளை
விரட்டியதை
பாலையெங்கும் ஓடிக்காண்பிக்கிறேன்

மிளாக்கள் அலறும் இரவை
பாலைவனக்காற்றில் வரைகிறேன்

நான் கண்டிராத
தோட்டத்தின் காட்சிகள்
பாலை கூடாரத்தை நிறைக்க துவங்குகிறது

என் கடிதங்களில்
முளைத்த தோட்டத்து புற்கள்
எனக்கு தருவித்த கதைகளில்
மலையிறங்கும் காணிகள்
பிடுங்கிய கிழங்குகள்
வாற்றுச்சாராயத்தில் மிதக்கின்றன

கிராம்பு இலை சருகுகளை
சேகரித்து திரும்பும்
என் அம்மாவின் புன்னகையில்
அக்கானி கலயங்கள் சிதறின

சிரட்டைகள் ஏந்தும் மரங்கள்
பரிகசித்தன என்னை

பனைகள் புணர்ந்த
காளிகளின் நடனத்தில்
தம்புரான்கள் உருவிய மாராப்புகளில்
விசிறிய பிரம்பில்
பனம்பட்டை கள்ளில்
கரையத்துவங்குகிறது என் பிம்பம்

அவள் கண்கள் வழியே
என்னுள் இறங்குகிறது
எனக்கே எனக்கான தோட்டம்

உறக்கமற்ற இரவுகளில்
விழித்தெழும் தோட்டத்தின்
சுக்குநாறி புற்களில்
நான் பின்னிய தொட்டில்
ஆடிக்கொண்டிருக்கிறது இரவெங்கும்

Read more »

பார்வையில் அடைந்த கர்ப்பம்


தவிர்க்க இயலாத
நடைபாதையை நிறைத்தபடி
நிகழ்காலத்தின் அழகுபதுமை
என் எதிரே

நவீன உடையினுள்
துள்ளிக்குதிக்கிறது
எனக்கான வாழ்க்கை

சந்தோஷத்தின் ஹைஹீல்கள்
பின்னுகின்றன
என் பார்வையின் உக்கிரத்தில்

உடையை சரிசெய்ய முயலும்
அழகில் கலைகிறது
எனக்கான பெருமூச்சுகள்

வேட்டை தந்திரங்களின்
பார்வையில் விரியும்
கண்ணிகளை
லாவகமாக கடக்கின்றன
உன் முயல்கள்

உன் உடல்மொழியின் நடனம்
பார்வையில் கைகோர்க்கிறது

ஏவாளின் வெட்கங்களை
தொலைத்த உன் முகத்தில்
துளிர்த்த பனிபூக்களில்
தப்பிக்கும் மிருகங்களின் தந்திரங்கள்

கடந்துபோகையில்
நீ அடையும் கர்ப்பம்
எனக்கான சொப்பனத்தின்
திறவுகோலை திருடிக்கொள்கிறது

யாருமற்ற நடைபாதையில்
நீ திருப்பிக்கொள்ளும் பிருஷ்டங்கள்
மீறுகின்றன எழுதப்பட்ட நளினங்களை

இரவுக்கான உணவை பகிர்கையில்
நீ அணியமறுத்த உடைகளில்
தேங்கிநிற்கிற கர்ப்பம்
புணர்ச்சிக்கான ஏக்கத்தில் கலைகிறது

உடல்பாகங்கள் உறைந்த வார்த்தைகளை
வாசிக்கையிலெல்லாம்
உன்னை புணர்கின்ற விழிகளில்
சாத்திக்கொள்கின்றன
உடல் பலஹீனத்தின் கதவுகள்

கர்ப்பம் யாருமறியாமல்
மலர்ந்து கொண்டிருக்கிறது

Read more »

வாதிகில்தியில் தவறவிட்ட காமசிலுவைகள்


யாசகத்தின் கடைசியில்
ஊர்ந்து மேலேறின
என் காமசிலுவைகள்

துரோக நாடகத்தின்
திரைசீலை விலகியது

முலைக்காம்புகளால்
என் நெஞ்சத்துரோமத்தில்
நீ வரைந்த காதல் ஓவியத்திலிருந்து
நிழலும் நிர்வாணமும் வெளியேறின.

ரெபோக்காள் தோட்டத்து மலர்களைப் போல
நீ பூத்திருந்த காலையில்
வெறுங்கையுடன் என்னை வெளியேற்றினாய் 

வாதிகில்தியின் நீர்வற்றிய படுக்கைகளில்
போக்கிடமற்ற என் பயணம்

உன் கவண்கல்
என் காலடியில் சிரித்தது
கோலியாத்தின் அலறல்
தேய்பிறையாகிக்கொண்டிருந்தது

சவஊர்வலத்து பாடல்வரிகளில்
நீ உதிர்த்த வார்த்தைகளின் நடனம்

உன் கண்களில் தேங்கிய
ஜென்மப்பகையின் காதல்

அங்க அசைவுகளில்
சங்கேதபாஷைகளின் கொக்கிகள்

உறங்கிவிட்ட கனவை
மறுபடியும் தாலாட்டுகிறாய்

பாரோனின் இரவுக்காவலர்கள்
நம் காதலை நமக்கு பாடுகிறார்கள்

உன் கூந்தலில் புரண்டெழ
என் விரல்கள் காதல் கொள்கின்றன


கோலியாத்தின் வெட்டப்பட்ட நாவில்
மறைந்தன ரத்தசுவடுகள்

காலம் நிறம் மாற்றிக்கொண்டிருந்தது.
காதல்
பெருவெள்ளத்தைப்போல பின்தொடர்கிறது

முஷ்டிமைதுனத்தின் கடைசியில்
நீ வெளியேறினாய்
விடைபெறாமலே நானும்.

Read more »

விமான பணிப்பெண்களின் பிருஷ்டங்கள்


அதிராத உன் பிருஷ்டங்களை
கண்கள் தேடுகின்றன
என் பயணங்களில்

விமானத்தின் பின் இருக்கைவரை
நீளுகிற என் தேடல்களில்
உபசரிப்புகள் தித்திக்கிறது

அறியாத தொடுகைகளை
அங்கீகரிக்கின்றன
உன் பிருஷ்டங்கள்

என் தந்திரங்களை அவிழ்கின்றன
உன் பிருஷ்டங்களின் தந்திரங்கள்

தடுமாறும் விமானத்தில்
என் இருக்கையை
கடந்துபோக முயற்சிக்கையில்
என் சுவாசங்கள் தழுவிய
உன் பிருஷ்டங்களில்
நேற்றைய ஓவியத்தின் இலக்கணங்கள்

ஒவ்வொரு விமானத்திலும்
நீ பிருஷ்டங்களை அலங்கரித்தபடி
என்னை வரவேற்கவும் விடைதரவும்
காத்திருக்கையில்
எழுதப்பட்டிராத விதிகளில் வந்தமர
விமானத்தின் அறியப்படாத இருக்கையொன்று
கண்சிமிட்டுகிறது

தனிமையில்
நீ கழற்றி வைத்த பிருஷ்டங்களில்
நேற்று சொறிந்த வடுக்கள்

Read more »

நடனப்பெண்களின் படுக்கையறைகள்


மதுக்கூடத்தின் இருட்டுமூலையில்
நடுங்கும் மரக்கால்களுடன் 
எனக்கான இருக்கை

பரிமாறப்பட்ட மதுவில் மிதக்கிறது
உன் ஹிருதயத்தின்
உடைந்த குளிர் துண்டு

பிழையான பாடலுடன் உன் நடனம் 

வண்ண ஒளிகள் வாரியிறைக்கின்றன
உன் மேனியில் பூசிய மெழுகுகரைசலை

நட்சத்திரங்களால்
மறைக்கப்பட்ட உன் முகத்தில்
நேற்றைய பகல் உறக்கத்தின் அலங்கோலங்கள்

நிதானமற்ற உன் நடனத்தில்
நீ கழற்றியெறிந்த
உள்ளாடைகளை கௌவிக்கொள்ள
நான் இருக்கைகள் மாற்றிக்கொண்டிருக்கிறேன்

உன் நிர்வாணத்தில்
புரளும் பார்வைகளின் வெளிச்சசிதறல்களில்
பறக்கின்றன நாணயங்கள்

சில்லறைகள் எழுப்பும் இரைச்சல் இசையை
புறக்கணித்தபடி
நடனத்தின் ஆவேசத்தில்
சவரக்கத்திகள்
உன் உணர்வுகளை வழித்தெடுக்கின்றன

உன் புன்னகைகள்
ஆடையற்ற மேனியின் பந்தயப்பணத்தை
அதிகரிக்கின்றன

பந்தய வெற்றிகளை
உன் படுக்கையறை குவளைகள்
கொண்டாடுகின்றன

நேற்றைய கசங்கலை நீவுகிறாய்.

வண்ணச்சீலைகளால்
காற்றுப்பொந்துகளை மூடுகிறாய்

நறுமணப்பத்திகளை கொளுத்துகிறாய்

குவளையில் மிஞ்சும்
கடைசிசொட்டையும் உறிஞ்சுகிறாய்

நேற்றைய பெயர்களை மறுதலிக்கிறாய்

இன்றைய பெயரின் மன எரிச்சலை
புகைபோக்கியில் கசியவிடுகிறாய்

வெளியேறும் வழியற்ற
உன் படுக்கையறை

குளிர்சுனைகளில்
வெப்பத்தை தருவிக்கிறாய்

உன்னை போலவேயிருந்த நிலவை
எனக்கு ஊட்டுகிறாய் 

வண்ணங்களை மூடியிருந்த நம்பிக்கைகளை
என் சட்டைபையில் நிரப்புகிறாய்

தேடுவதற்கான எதுவுமற்ற உன்னிடம்
தேட துவங்குகிறேன்

முத்தமிடுகையில்
நீ கண்ணாடி பிம்பமாகவே இருக்கிறாய்

நீ கதகதப்பான பெட்டகம்

தளர்வதற்காக
உருவாக்கப்பட்ட விளையாட்டுகளை
விளையாட துவங்குகிறோம்

என் காதல் மொழிகளை சேகரிக்கும்
காணிக்கைபெட்டி நிரம்பிவழிகிறது

நீ ருசியான கனியாக இருந்த
நடன அரங்கை படுக்கையறைக்குள்
நுழைக்க முயற்சிக்கிறாய்

கனவில் மூழ்கும் என் கடன்அட்டைகள்
உன் வெப்பத்தில் உருகுகின்றன

தளர்ந்த என்னை வீசியெறிகிறது
உன் படுக்கையறை

உடுக்க நேரமற்ற உன்னிடம்
என் பெயரை நினைவில் பதிய
பிரார்த்திக்கிறேன்

நாளைய நடனத்திற்காக
நீ உள்ளாடைகளை
தயாரிக்க துவங்குகிறாய்

மதுக்கூட பெருமூச்சுகள் காத்திருக்கின்றன
நாளைய கதகதப்பிற்காக

உள்ளாடைகளின் ஓவியங்கள்
உன் நினைவை
தருவதேயில்லை ஒருபோதும்.

Read more »